Мейір Қайрат - Ей адамдар

Пенде боп жерге келгендер Қайтуға уәде бергендер.
Біріңді бірің аластап біріңді бірің бөлмеңдер.
Жақсылықтарды жар салмай
Шамандықтарды көргендер
Өздеріңді де күнәсіз періштелердей көрмеңдер

Ей адамдар бол денді сөз қыла берме көргенді
Ғайбатың үшін кеудеңе ешкім тақпайды орденді
Бір сүрген өмір базарын, Кімдерге айтылды мазағың
Жақсы деген де қазағың, Жаман деген де қазағың

Күлсінші біреу жыласын, Несіне мазақ қыласың
Анталап айтқан сөзіңмен, Арқалап кетпе күнәсің.
Өмірден қанша пенде өтті, Кімдерге сынақ келмепті?
Сүрініп жатқан қазаққа, Сүйініш болсаң нең кетті?